Kategori | Kişisel Takılmaca

Sevdim…

O kadar çok sevdim ki ; sanırım sevgim onun için değerini yitirmeye başladı. İnsan bazı şeyleri yaşadıkça öğreniyor. Hayat bu, insanlar değişken varlıklar, hiç bir şeyden emin olmak mümkün değil. Her an hiç beklenmedik tepkilerle karşılaşılabiliyor. Eğer amaç tatilimin zehir olmasıysa; zehirden ölmek üzereyim. (Bir süre Antalya’da tatildeyim.) İşin komiği, yapmış olduğum tek şey çok sevmek. Dedim ya, fazla sevgi değerini yitirebiliyor demek ki bir süre sonra. Biraz öz eleştiri yapmam gerekirse; sanırım sevgim ile onu boğmaya başlamıştım. Ama kimse bana sevmenin kötü bir şey olduğunu öğretmemişti ki. Ne yapmak istediğimi, ne yapmam gerektiğini şaşırmış haldeyim. Ben hep sevmenin iyi bir şey olduğuna inanmıştım. İnancımla beraber üzerinde durduğum zemin de sarsıldı. Hangi inanca, hangi doğruya tutunacağımı şaşırdım. Doğru ne? Bir insanın diğerini çok sevmesi iyi bir şey değilse ; iyi ne? Kötü ne? Ağlamak istiyorum, fakat ağlayamıyorum. Çünkü tam olarak neye ağlamam gerektiğini bulamıyorum. Bir şeyleri yanlış yaptığım kesin, fakat o yanlışı nerede yaptığımı bilemiyorum. Bütün doğrularım, yanlışlarım, iyilerim, kötülerim birbirine karıştı, bununla birlikte aklım da…

-- Sponsorlu Bağlantılar --


sevdim

Bütün bunlara rağmen, hala deli gibi seviyorum. Nasıl da özledim… Tarkan’ın bir şarkısında söylediği gibi ‘Asla, asla vazgeçmem senden asla. Olamam ben sensiz, yapamam sevgisiz.’ Sevgimin değeri bilinmiyor gibi görünebilir, ama ne demişler  iyilik yap, denize at. Yaptıklarım beni yıpratabilir, bunu biliyorum. Ama ben onu sevmeyi seviyorum. Yazımı okuyanlar bana ‘Aptal Aşık’ diyebilir. Ama ben onca zamana rağmen ‘Aptal’ da olsa , hala aşık olmaktan gurur duyuyorum.

-- Sponsorlu Bağlantılar --

Yorum yazın

Kategoriler

Arşivler